Jaskra to schorzenie prowadzące do nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego.

Najczęściej występującą postacią jaskry jest jaskra otwartego kąta (JPOK). Przebiega początkowo niezauważona dla postępujących ubytków w polu widzenia. Centralne widzenie zwykle jest zachowane mimo rozwoju choroby, co sprawia, że w zwykłym badaniu okulistycznym może pozostać nieuchwytna.

Sposobem na wczesne wykrycie jaskry są regularne badania okulistyczne z oceną dna oka, pomiarem ciśnienia wewnątrzgałkowego i wykonaniem badania OCT tarcz newu wzrokowego z oceną GCC celem uchwycenia pierwszych jej symptomów.

Pozostałe badania wykonywane w celu pełnej diagnostyki to badanie pola widzenia, pachymetria(pomiar gubości rogówki), pomiar kąta przesączania za pomocą OCT oraz gonioskopia.

Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia jaskry – członkowie rodziny osoby chorej na jaskrę powinni wykonywać badania raz w roku.